پيشوايان معصوم رسيده‌است ، آنان هرچه مىگويند از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم مىگويند و هر حكمى را كه بيان مىدارند از احكامى است كه جبرئيل امين عليه السلام بر رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم نازل كرده و آن حضرت در خانوادهء خويش به ارث گذاشته است . اميد است‌مندرجات اين‌مجموعه تفاهم بيشترىدر ميان فِرَق مسلمانان ايجاد نمايد و سبب آشنايى همهء آنان با گفتار ائمهء اهل بيت و روش شيعهء اماميّه گردد . البته بايد توجه داشت كه جنبه‌هاى تبرّى در اين كتاب در واقع همان است كه در آيات قرآن كريم مطرح شده است ؛ يعنى كافران ، منافقان ، ستمگران و دشمنان پيامبر و مؤمنان ، مورد لعن و نفرين قرار گرفته‌اند . چنانچه در برخى از دعاها مىخوانيم : اللَّهُم‌َّمَنْ صَلَّيْتَ عَلَيْه‌ِفَصَلاتىعَلَيْهِ وَمَن‌ْلَعَنْتَ فَلَعْنَتى عَلَيْهِ « 1 » خدايا ، بر هر كسى كه تو درود فرستى ، درود من بر او باد . و بر هر كسى كه تو لعنت كنى ، لنت من بر او باد . بخش دوم : معنى دعا از ديدگاه قرآن و سنت دعا در لغت به معنى صدا زدن و به يارى طلبيدن ، و در اصطلاح اهل شرع ، گفتگو كردن با حق‌تعالى به نحو طلب حاجت و درخواست حلّ مُشكلات از درگاه او و يا به نحو مناجات و ياد صفات جلال و جمال ذات اقدس اوست . بطوريكه از آيات قرآن كريم و روايات معصومين عليهم السلام استفاده مىشود ، دعا از بهترين عبادتهاست و داراى دو جنبهء « اصالت » و « مقدميّت » است ؛ يعنى ذاتاً مانند نماز و روزه داراى اجر و پاداش نيك است ، و سبباً وسيلهء گشايش گره‌هاى بستهء زندگى و حلّ مشكلات امور به الهام خداوند و يارى او و سبب برآورده شدن حاجات دنيا و آخرت است . « 2 »

--> ( 1 ) - اعمال روز جمعه ، بخش اول همين كتاب . ( 2 ) - اصول كافى : ج 2 ، ص 338 كتاب الدعاء .